Ik ben van nature erg sensitief. Als kind voelde ik sferen en emoties van anderen heel sterk aan. Ik kon ook erg van streek zijn als iemand in mijn omgeving net iets harder reageerde. In mijn puberteit resulteerde dat in een langgerekte emotionele rollercoaster. Ik heb dan ook lang en vaak aan de andere kant van de therapiekamer gezeten. Met ups, maar vooral met veel downs leerde ik stukje per stukje omgaan met mijn angst, mijn verdriet en mijn pijn. Ik leerde omgaan met mijn gevoeligheid en ontdekte dat hierin een prachtige kwaliteit schuilging. Steeds meer ging ik dit kwetsbare stuk in mezelf omarmen en ontstond de droom om mijn gevoeligheid in te zetten om andere mensen te helpen.
De keuze om psychologie te studeren was dan ook snel gemaakt. Nog steeds word ik elke dag geraakt door de verhalen van mensen die bij me langskomen. Samen gaan we op zoek naar de kracht die in hun kwetsbaarheid schuilgaat.
